پرسیدم: سروش، چند سالته؟

داد زد: مامان ... چند سالمه؟

مامانش گفت : ۴ سال و نیمته عزیزم ...

برگشت طرف من و بهم گفت: رفته ام تو ۵ سال.

امان از بلبل زبونی ها و کل انداختن های سروش ....

بچه به این بانمکی نوبره ...

پاکی و معصومیت فرشته گونه، محبت صادقانه، صفای دوستانه و خلاصه هر چی صفت زیبا که تو بچه ها هست و اونا رو دوستداشتنی اشون می کنه تو وجود این طفل معصوم هم هست ...

سروش پسر همکارمه ...

همه دوستش داریم ..

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 4 بهمن 1384    | توسط: ایمانا    | طبقه بندی: سروش،     |
نظرات()